Używamy ciasteczek

Strona dla prawidłowego działania wymaga plików cookies. Szczegóły ich wykorzystania znajdziesz w Polityce Prywatności.

BARTEK BUCZEK (ur. 1987 r.)

Stypendysta Krajowego Funduszu na rzecz Dzieci. Absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach, dyplom realizował w pracowni Andrzeja Tobisa. Pracownik galerii o szerokich kompetencjach zawodowych (techniczny, wystawiennik, artysta, aranżer i kurator, od niedawna galerzysta). Niesłusznie uważał się za jednego z najzdolniejszych malarzy pokolenia. Nie wypracował sztywnej strategii artystycznej, ale od 2020 roku tworzy tylko panegiryczne dzieła o ulubionych narzędziach pracy. Miał 12 wystaw solowych i uczestniczył w 43 wystawach zbiorowych, w przytłaczającej większości w przyzwoitych galeriach.

O prowadzonej przez siebie Pracowni Gościnnej Bartek Buczek pisze tak: „Knąbrne osoby studenckie wiedzą lepiej co chcą robić i niezależnie od moich starań i niedomagań dostarczyły prace oraz zorganizowały sobie i innym doskonały plener w stylu lat siedemdziesiątych”.

Celem spotkań z artystą było wprowadzenie osób studiujących na Wydziale Malarstwa w realia produkcji artystycznej oraz wgląd w zaplecze świata sztuki i narzędzi do poruszania się w nim: wytrwałość, pracowitość, znajomości i plotka.

Efektem prowadzonych w semestrze letnim roku akademickiego 2023/2024 zajęć była wystawa „W poszukiwaniu śmiesznego i głupiego” w Art Industry Standard w Krakowie.

Punktem wyjścia dla projektu były słowa śląskiego malarza intuicyjnego Teofila Ociepki, który w biograficznym filmie o artyście autorstwa Tadeusza Makarczyńskiego „Spotkanie z Teofilem Ociepką” dzieli się marzeniem „stanięcia oko w oko z Piramidą Cheopsa”. Intuicja artystyczna zaprowadziła grupę młodych twórczyń i twórców do podjęcia się budowy legendarnej łodzi faraona (zwodowanej pod imieniem „Teofil”) – statku na miarę własnych możliwości. Powstawanie obiektu było okolicznością, której podstawowymi założeniami stały się szczerość, czułość i doświadczanie pracy w grupie. Każdy jej członek poprzez pracę przyczyniał się do rozrastania się obiektu bez wizji konkretnego rezultatu na horyzoncie, wymykającego się kontroli i wiedzy o szkutnictwie. Proces realizacji, interakcje z lokalną społecznością, doświadczanie natury i igranie z nią zakończone stuprocentowym zanurzeniem łodzi podczas wodowania w miejscowości o nazwie Granice staje się synonimiczne z ostatecznym zwycięstwem procesu nad efektem końcowym. Plener odbył się w miejscowości Bytomiec się kilkanaście kilometrów od granicy polsko-niemieckiej, w bezpośrednim sąsiedztwie terenu Natura 2000.

Budowa łodzi „Teofil”, 2024

tekst: Paweł Kopaczewski

zdjęcia z ekspozycji: Michał Maliński