Wystawa z udziałem Wojciecha Zubali i Pawła Nocunia

Wraz z Galerią Pod Arkadami w Łomży zapraszamy na wystawę zbiorową „Yugen – piękno z głębi”. Wśród prezentowanych prac 16 artystów z całej Polski będzie można zobaczyć obrazy prof. Wojciecha Zubali oraz dra Pawła Nocunia.

Wystawa „Yugen – piękno z głębi” składa się z prac Artystów, w których twórczości można znaleźć odwołanie do filozofii wschodu i zen. Inspiracje twórcze mogą wynikać z kultury, filozofii, czy podróży. Realizacje są budowane poprzez symboliczne systemy znaków, gestu, badań nad materią i światłem. Dzieła, balansują między zapisem wewnętrznym lub opisem zewnętrznego świata.
kuratorka: Kaja Kozon
wernisaż: 4 września godz. 18:00
finisaż 5 października godz. 18:0

Yugen – piękno z głębi

wystawa zbiorowa

𝑬𝒍ż𝒃𝒊𝒆𝒕𝒂 𝑩𝒂𝒏𝒆𝒄𝒌𝒂 // 𝑺ł𝒂𝒘𝒐𝒎𝒊𝒓 𝑩𝒓𝒛𝒐𝒔𝒌𝒂 // 𝑫𝒐𝒓𝒐𝒕𝒂 𝑮𝒓𝒚𝒏𝒄𝒛𝒆𝒍 // 𝑱𝒐𝒂𝒏𝒏𝒂 𝑰𝒎𝒊𝒆𝒍𝒔𝒌𝒂 // 𝑨𝒍𝒆𝒌𝒔𝒂𝒏𝒅𝒓𝒂 𝑱𝒂𝒄𝒉𝒕𝒐𝒎𝒂 // 𝑨𝒏𝒅𝒓𝒛𝒆𝒋 𝑲𝒂𝒍𝒊𝒏𝒂 // 𝑲𝒂𝒋𝒂 𝑲𝒐𝒛𝒐𝒏 // 𝑨𝒅𝒓𝒊𝒂𝒏𝒂 𝑴𝒂𝒋𝒅𝒛𝒊ń𝒔𝒌𝒂 // 𝑷𝒂𝒘𝒆ł 𝑵𝒐𝒄𝒖ń // 𝑷𝒂𝒕𝒓𝒚𝒌 𝑷𝒂𝒍𝒊𝒘𝒐𝒅𝒂 // 𝑨𝒓𝒌𝒂𝒅𝒊𝒖𝒔𝒛 𝑹𝒖𝒄𝒉𝒐𝒎𝒔𝒌𝒊 // 𝑨𝒏𝒅𝒓𝒛𝒆𝒋 𝑺𝒕𝒓𝒖𝒎𝒊łł𝒐 // 𝑱𝒂𝒏 𝑻𝒂𝒓𝒂𝒔𝒊𝒏 // 𝑨𝒑𝒐𝒍𝒐𝒏𝒊𝒖𝒔𝒛 𝑾ę𝒈ł𝒐𝒘𝒔𝒌𝒊 // 𝑹𝒂𝒋𝒎𝒖𝒏𝒅 𝒁𝒊𝒆𝒎𝒔𝒌𝒊 // 𝑾𝒐𝒋𝒄𝒊𝒆𝒄𝒉 𝒁𝒖𝒃𝒂𝒍𝒂.

𝑻𝒆𝒌𝒔𝒕 𝒅𝒐 𝒘𝒚𝒔𝒕𝒂𝒘𝒚:

Pragnę zacząć od refleksji, nad wartością prawdziwej sztuki wynikłej z doświadczania siebie, autentycznego zastanowienia, z wewnętrznej prawdy istniejącej poza modą. Tego prostego zwykłego jestem, które przekłada się na dzieło artystyczne.
Wystawa „Yugen – piękno z głębi” składa się z prac Artystów, w których twórczości można znaleźć odwołanie do filozofii wschodu i zen. Inspiracje twórcze mogą wynikać z kultury, filozofii, czy podróży. Realizacje są budowane poprzez symboliczne systemy znaków, gestu, badań nad materią i światłem. Dzieła, balansują między zapisem wewnętrznym lub opisem zewnętrznego świata. O dokładniejszym wprowadzeniu, opowiem za chwilę.

𝒀𝑼𝑮𝑬𝑵 – 𝑷𝒐𝒎𝒊ę𝒅𝒛𝒚 𝒘𝒊𝒅𝒛𝒊𝒂𝒍𝒏𝒚𝒎 𝒂 𝒏𝒊𝒆𝒘𝒊𝒅𝒛𝒊𝒂𝒍𝒏𝒚𝒎.

Zacznijmy od tego, że w świecie w którym żyjemy, doświadczamy różnych jego wymiarów. Są doświadczenia, których nie można wypowiedzieć wprost. Można się jednak do nich przybliżyć. Dzieje się to za sprawą tzw. intuicji estetycznej. Według Nishidy Kitaro (Rekiskiteki Keisei, s. 309) „Intuicja estetyczna oznacza abstrakcyjne odzwierciedlenie teraźniejszości absolutnej”, Agnieszka Kozyra zaś w swojej książce (Estetyka Zen, s. 63) opisuje to tak: „W kulminacji intuicji estetycznej, Artysta tworzy, stając się swoim dziełem”. Wracając znów do Nishidy możemy przeczytać (Rekiskiteki Keisei, s. 325), że „Jedność tego, co psychiczne i tego co cielesne, jest przejawem tożsamości rzeczywistości zmysłowej i rzeczywistości samej w sobie”. Momentem znaczącym jest więc głębokie doświadczanie rzeczywistości, gdzie wrażliwość, intuicja i umysł – przenikają rzeczywistość i Artysta przenosi swoje wnętrze w tzw. „Nie rzeczy”. Podobnie jak Południowo Koreańska grupa Dansaekhwa, Artyści skupiają się na samym procesie tworzenia, a nie tylko na odrzuceniu figuracji. Wyraz własnej ekspresji, nastawiony jest na proces i fizyczny akt tworzenia.
Cytując słowa Park Seo Bo: „W rzeczywistości sztuka Dansaekhwa nie tyle skupia się na kolorze, ile na istocie samej akcji powtarzalnych gestów, które opróżniają i pielęgnują umysł malarza”. Prawdziwą sztukę, postrzegam więc jako akt uczciwości względem siebie. Akt ten nie pozwala na jakiekolwiek zakłamanie. W innym wypadku, sztuka nie odnajduje swojego ujścia.
Wracając więc do tytułowego pojęcia yugen, które jest jedną z najważniejszych kategorii estetycznych kultury Japonii, wracamy do odczucia i dotknięcia subtelnej głębi, tajemniczej obecności rzeczy, której nie można w pełni wyrazić słowami. Yugen nie jest tajemnicą wynikającą z braku poznania, lecz doświadczeniem nadmiaru znaczenia – chwilą, gdy widzialna forma otwiera przestrzeń dla tego, co niewidzialne. W tradycji estetycznej związanej z zen piękno często rodzi się z ograniczenia: z ciszy, prostoty, asymetrii, niedopowiedzenia i uważności. Pustka nie oznacza braku, lecz możliwość. Przestrzeń pomiędzy elementami – ma – staje się aktywnym miejscem, w którym może wydarzyć się doświadczenie. Prostota – kansō – nie jest uproszczeniem, lecz oczyszczeniem formy z tego, co niekonieczne. Wrażliwość wabi-sabi pozwala dostrzec wartość w przemijaniu, śladzie czasu i niedoskonałości. Gest enso – okręgu malowanego jednym ruchem pędzla – przypomina o jedności, chwili obecnej i niepowtarzalności działania. Poprzez ślad, gest, rytm, światło, materię, ciszę lub pustkę jesteśmy w stanie poczuć doświadczenie. To, co jest esencją dzieła często nie znajduje się w centrum obrazu. Pojawia się na jego obrzeżach: w szczelinie poznania pomiędzy obecnością, a nieobecnością, pomiędzy tym, co zostało ujawnione, a tym, co pozostawiono w milczeniu.

Nie tworzą jednej szkoły.
Nie tworzą jednego pokolenia.
Nie tworzą jednej estetyki.

Wystawa „Yugen” nie jest próbą wskazania Artystów tworzących w nurcie sztuki zen. Ich twórczość powstawała w różnych kontekstach kulturowych, z których wyszli i rozwinęli swój sposób odczuwania siebie, świata, historii oraz ich wzajemnych relacji. Łączy ich szczególna wrażliwość: przekonanie, że obraz, obiekt czy znak mogą być nie tylko reprezentacją świata, lecz narzędziem jego głębszego doświadczania. Bliskość do estetyki zen może być odgórną próbą klasyfikacji, której zadaniem jest rozpoznanie klucza dla postaw artystycznych.
Czy przyrównanie Uczestników tej wystawy do Koreańskiej Grupy Dansaekhwa – tworzącej malarstwo monochromatyczne, byłoby niewłaściwym? Porównanie do tej grupy, jawi mi się jako podejście uwalniające szczerą postawę twórczą, jako postawę, której nie zatrzyma czas i miejsce.
Sztuka ta jest więc ponadczasowa, uniwersalna i piękna.