Trójmiejski malarz, twórca obiektów i scenografii.
– Zdobywca I wyróżnienia STRABAG Artaward International 2021;
– Laureat Wyróżnienia w X konkursie im. Gepperta (2011);
– Laureat dwukrotnego wyróżnienia na Biennale Malarstwa Bielska Jesień;
– Trzykrotnie nominowany do nagrody Pomorskie Sztormy w kategorii Kultura – Człowiek Roku.
Makieta przestaje reprodukować i nabywa status homeostazy własnego
mikroświata i pod tym względem jest ona kluczowa dla dalszej ewolucji mojej twórczości, wypracowania repertuaru motywów i charakteru szeroko rozumianej organiczności ewoluującej różnie w kolejnych seriach. Mniej więcej od tego momentu zgodnie z zasadami ewolucji, pączkującej organiczności i swoistego materializmu, które zadomowiły się w mojej sztuce, pewne wątki rozkwitają i pną się w różnorodne strony, szukając najlepszej dla siebie pożywki, rozrastają się od wspólnego korzenia, by eksplorować rozmaite rejony rzeczywistości.
Ekspozycja podsumowująca działania Pracowni Gościnnej działającej na Wydziale Malarstwa w r.a. 2021/2022 odbyła się w Wielkiej Zbrojowni w Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Grono uczestników zostało uzupełnione o studentów i absolwentów gdańskiego Wydziału Malarstwa w celu podkreślenia istoty międzyuczelnianych relacji.
W tekście kuratorskim mogliśmy przeczytać: Stand still oznacza bezruch. Stagnacja, trwanie w bezczasie to esencja still-life, martwej natury sugerująca zawieszenie przedmiotu w nieskończoności, poza linearnym czasem, ale i trwanie przy tym jednym z nominalnych tematów malarstwa sztalugowego. Od mitycznego pojedynku na mimesis pomiędzy Parrasjosem i Zeuksisem, przez arcydzieła holenderskich mistrzów, postmodernistyczny ready-made po współczesność – przedmioty, codzienne rzeczy, stanowią jeden z ważnych tematów sztuki. Martwa Natura bywa źródłem studenckich traum ale i błyskotliwych artystycznych karier. Wbrew pierwszemu skojarzeniu z dzbankami ustawionymi na draperii – martwa natura to obszerne i płynne pojęcie. Tematem jest tu przedmiot, zwykła rzecz, ale i relacja rzeczywistości i jej reprezentacji, opowieść o materialności, materii, zmaganiu widzialności z namacalnością, nieuchwytnym trzecim wymiarem. Narracyjna moc przedmiotów, ich ikonografia, jednoczesna prozaiczność i siła argumentu rzeczy otwierają szerokie pole kreacji. Wystawa to zbiór niebanalnych opowieści wokół przedmiotu i reprezentacji.
Druga edycja wystawy, która odbyła się w Ermitażu Muzeum Łazienki Królewskie w marcu i kwietniu 2024 stała się okazją do zapoznania warszawskiego środowiska z efektami działań Pracowni Gościnnej. Lista uczestników wystawy podległa weryfikacji i poszerzeniu tak, aby zaprezentować w Łazienkach Królewskich możliwie szeroką propozycję prac studenckich podejmujących tematyk redefinicji klasycznego tematu martwej natury oraz wzajemnych relacji obrazu i obiektu. Zespół kuratorski pracował w składzie: dr Katarzyna Dyjewska (ASP w Warszawie, Wydział Malarstwa), dr Magdalena Pela (ASP w Gdańsku, Wydział Malarstwa), dr hab. Marcin Zawicki (ASP w Gdańsku, Wydział Malarstwa).
