Zadanie badawcze nr 3/A – Sztuka w Przestrzeni Publicznej w aspekcie społecznym i estetycznym

Projekt badawczy:

1 / ∞

Kierownik zadania badawczego:

dr Arkadiusz Karapuda

Zespół biorący udział w zadaniach:

dr Arkadiusz Karapuda, dr Marcin Chomicki, dr Mikołaj Dziekański, dr Rafał Kowalski, dr hab. Tomasz Milanowski, dr Jan Mioduszewski, mgr Paweł Nocuń, dr hab. Łukasz Rudnicki.

Zatrudniona kadra z poza jednostki:

dr Piotr Majewski, dr Elżbieta Anna Sekuła, mgr Justyna Nowak, mgr Aleksandra Litorowicz.

Cel badania:

Zbadanie relacji pomiędzy tradycyjnym obrazem sztalugowym, a jego wielkoformatowym powieleniem, w warunkach zmiany skali i technologii.

Opis najważniejszych osiągnięć:

Zasadniczymi działaniami podjętymi przez ww. zespół badawczy było wykonanie 4 wielkoformatowych obrazów o unikatowych proporcjach formatu (proporcje boków około 1:10, 70×675 cm). Każdemu z czterech obrazów towarzyszył komentarz autorski w postaci tekstu oraz wielkoformatowa reprodukcja (3,36m x 35,87 m). Pokazy oryginałów oraz reprodukcji odbywały się na nośniku Galerii A19, na antresoli stacji metra Marymont w Warszawie.

28.06 10.11 2013 dr Paweł Nocuń

15.11–31.12.2013 – dr Jan Mioduszewski

17.01.2014–25.03.2014 dr hab. Łukasz Rudnicki

27.03.2014–30.05–2014 dr Rafał Kowalski

Rozpoczęto przygotowania do wydawnictwa naukowego.

Współpraca naukowo-badawcza:

dr Piotr Majewski, dr Anna Sekuła, Instytut Badań Przestrzeni Publicznej.

Koncepcja:

Każdy z uczestników wykona obraz, który następnie zostanie zreprodukowany w skali około 5/1 i wyeksponowany wewnątrz stacji metra „Marymont” (Wymiary podstawowego obrazu to ok. 0,7m na ok. 7m, zaś wymiary obrazu docelowego to ok. 3,5m na ok. 35 m). Proporcja wysokości obrazu w stosunku do jego długości wynosi zatem ok. 1/10. Tematem projektu staje się zatem w sposób naturalny problem skali. Każdy uczestnik projektu, który wykona obraz będzie musiał zmierzyć się z problemem skali zarówno pracując na nietypowym formacie jaki i podczas trwania ekspozycji jego reprodukcji, która zostanie powiększona pięciokrotnie. Każdy namalowany w ramach projektu obraz powinien więc zawierać refleksję na temat skali, możliwości, zasadności i granic powiększenia, zarówno w warstwie formalnej jak i treściowej dzieła. Powstałe  ten sposób obrazy nie powinny być jedynie projektem do przygotowanej docelowo reprodukcji, a raczej być samoistnym tworem noszącym wszelkie znamiona skończonego dzieła. Powinny być także wyrazem materialnym (przedmiotem), który będzie przeciwieństwem powstającego powiększenia.

Teza projektu zawiera się w podstawowych dla współczesnej kreacji pytaniach: czy w dobie współczesnych mediów i środków wyrazu, format i skala dzieła wpływają na jego odbiór? Czy dla „przeciętnego” odbiorcy sztuki zmiana skali postrzeganej formy wpływa na jej treść? Czy znak pozostawiony przez artystę na prostokącie podobrazia znaczy tyle samo co jego przeskalowane cyfrowe powielenie eksponowane w przestrzeni publicznej? Czy zachodzący w tym wypadku efekt monumentalizacji nobilituje i rozszerza idee zawarte w dziele , czy raczej degraduje dzieło sprowadzając jego wartość do współczesnego ornamentu jakim jest na przykład wszechobecna wielkoformatowa reklama?

Powstałe według powyższych założeń prace zostaną wspólnie zaprezentowane w postaci wystawy, której będzie towarzyszyło sympozjum. Wspólna ekspozycja prac zainauguruje projekt i rozpocznie dyskusję na temat roli powielenia i powiększenia dzieła oraz konsekwencji wynikających z jego ekspozycji w przestrzeni publicznej. Następnie dzieła będą kolejno eksponowane na stacji metra „Marymont” w postaci wielkoformatowego wydruku oraz oryginału w postaci obrazu wykonanego na płótnie. W trakcie kolejnych odsłon projektu dr Piotr Majewski przeprowadzi badania społeczne dotyczące powyższych zagadnień będących zarazem założeniami praktycznej części projektu. Każdy autor zbierze swoje wnioski i spostrzeżenia z przeprowadzonego działania i opublikuje w czasie zbiorowego posumowania projektu, które odbędzie się po zakończeniu wszystkich jego odsłon, w formie konferencji poświęconej zagadnieniu skali w sztukach wizualnych ze szczególnym zaakcentowaniem ich obecności  przestrzeni publicznej.

Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie © 2017

Korzystamy z technologii ciasteczek. Przeglądając naszą stronę zgadasz się na używanie ich. Polityka cookies.Rozumiem